28 Nisan 2008 Pazartesi

mutluluk.

uzun zamandır bu kadar mutlu olduğumu hatırlamıyorum. uzun zamandır insanlara gösterdiğim umursamaz ve vurdumduymaz yanımın (bunu ben değil, siz söylediniz bana, defalarca hemce) insanlara neler yaptırdığını görebilmek kadar eğlenceli bir şey yok. yaşadıklarından ders almalarını görmek, üstlerinde ki ölü toprağını atıp tekrar harekete geçtiklerini görmek, düştükleri yerden kalkıp yeni adımlar atmalarını seyretmek, çok değil, kısa bir zaman önce çizdikleri negatif, umutsuz insan tablosunu bir anda kendi elleriyle tam manasıyla "özgüven bombasına" dönüşmesini görebilmek kadar güzel bir şey yok.

ama lütfen şunu unutmayın.. bir gün olur da geri dönersem, bu gerçekten benim parçam olduğunuz içindir ve lutfen bunu hafife almayın.

keyifle kalın. tıpkı benim gibi.

Hiç yorum yok: